بسیاری از کودکان، دوران نوجوانی را بدون هیچ تلاطمی پشت سر میگذارند و با آرامش و قابلپیشبینی، با هر دو پا بر زمینِ دنیای بزرگسالی فرود میآیند. برخی که کودکیشان را با تلوتلو خوردن و دستوپا زدن گذراندهاند، ناگهان شکوفا میشوند. بیشترِ آنها میلرزند، خود را مییابند، زیگزاگ میروند، میجنگند، عقبنشینی میکنند، دوباره برمیخیزند، مسیرهای تازهای مییابند و سرانجام به تعادل حقیقیِ خویش دست مییابند.




