تمامی بناها، چه بزرگ و چه کوچک، چه عمومی و چه خصوصی، چهرهای عمومی دارند؛ یعنی نما. ازاینرو، همگی بدون استثنا، بر کیفیت عرصهی عمومی تأثیری مثبت یا منفی میگذارند و آن را بهگونهای ماندگار و بنیادین غنیتر یا فقیرتر میکنند. معماری شهر و فضای عمومی، به همان اندازه که قوانین و زبان، دغدغهای مشترکاند—آنها بنیان مدنیت و تمدن را شکل میدهند.





