هیچچیز واقعاً نمیمانَد؛ آنچه «مانده» نامیده میشود، فقط اثرِ دیرهنگامیست از چیزی که پیشتر تصمیم گرفته بود ناپدید شود. اینکه جهان با سایهها بهتر کنار میآید تا با اصلِ اشیا، و ما فقط بهانهای هستیم برای اینکه این سایهها جایی برای افتادن داشته باشند.



