زندگی سفری است بر پلکانی مارپیچ؛ هرچه پیرتر میشویم، از همان مسیرهایی میگذریم که پیشتر پیمودهایم، اما در ارتفاعی بالاتر. وقتی به پلکان پیچانِ زیر پایمان نگاه میکنیم، پیشرفت خود را با تعداد مکانهایی میسنجیم که زمانی در آنها بودهایم، اما دیگر در آنها نیستیم. این سفر هم تکرارشونده است و هم پیشرونده؛ هم به دور خود میچرخیم و هم به سمت بالا حرکت میکنیم.







